Ik ben altijd bang geweest voor de toekomst, ik dacht er niet graag over na. Het niet weten wat er gaat komen heeft me altijd dwars gezeten. Als de realiteit er uiteindelijk doorheen breekt.. Wat moet je dan in godsnaam doen? Ben ik al of pas 19? Ik weet niet of ik klaar ben voor de toekomst. Er zijn nog zoveel dingen die ik niet weet en geen besef van heb. Toch zal iedereen aan moeten geloven, en die tijd is voor mij aangebroken. What doesn't kill you makes you stronger. Of het breekt je in stukjes tot er niets meer van je over is. Er uit de buurt blijven is dan de enige optie, maar zo zwart-wit is het niet. Altijd wordt er vertelt dat je familie diegene zijn waar je op kunt bouwen en die er onvoorwaardelijk voor je zijn. Dan klopt er in dit geval iets niet, als zij diegene zijn die je belemmeren. Begrijp me niet verkeerd, het is en blijft familie. Maar wij zijn anders. En altijd geweest. Ik had het graag anders gehad, moeilijke periodes waar je doorheen komt laten toch iets in je achter. In mijn geval iets slechts. Ik kan er niet mee omgaan. Het maakt me bang.