Time flies.

De afgelopen 6 maanden zijn zo ongelofelijk snel gegaan, want om te beginnen vliegt het schooljaar as always voorbij, en zie ik het einde alweer naderen zonder enig gevoel van voldoening. Momenteel heb ik hélemaal geen zin om me te oriënteren voor de komende jaren, tuurlijk lijkt me het leuk op mijn zinnen te zetten op onderwerpen waar ik ook plezier in zie (de eerste maand waarschijnlijk, wat een zelfkennis....), maar ik voel me er niet volledig klaar voor. Ik ben zo ontzettend... Bang, ja dat is wel het juiste woord denk ik, ik wil het goede doen. Maar wat is het goede? Ik zie het al gebeuren dat ik na een halfjaar denk "Oh nee, dit is echt niet mijn ding." en dan, dan heb ik gefaald. Zo voelt dat naar mijn gevoel. Enfin, ik heb inmiddels al een maand het gevoel dat ik toch langzamerhand zal moeten gaan kiezen, en ik kan het gewoon niet. - Oké, dat is niet helemaal waar. Zondag begon Milou (mijn collega) te praten over haar studie, Communicatie. Ze heeft een aantal casussen uitgelegd die hen werden voorgelegd, en vertelde dat het voornamelijk praktijkgericht is. Ideaal dus, want theorie... Daar begin ik liever niet aan. Uiteraard is het er wel en hoort het erbij, en overigens ben ik ook bereid om er moeite voor te doen. Maar dan stuit ik weer op een ander probleem, deze studie is alleen op het Fontys in Tilburg en Eindhoven, en Tilburg valt al af omdat me dat te ver is. Ik ben niet van plan om gelijk op kamers te gaan, ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat zo'n verantwoordelijkheid (nog) niet ten goede zal zijn. Daarnaast -ondanks dat ik nogal nuchter ben over mijn relatie met Bart- is het me teveel waard om niet 100 keer over na te denken. De verschillende scenario's hebben zich al meerdere keren in mijn hoofd afgespeeld, maar ik kom er geen wijs uit, want ik word er -in tegendeel - alleen nog maar radelozer van.

Genoeg over school, want komende vrijdag (het is op het moment dinsdag, 16 minuten over 7 om precies te zijn) hebben Bart en ik 5 maanden. Behoorlijke mijlpaal voor mijzelf, if I may say so. Dit gedeelte komt in "je-vorm" omdat ik er vanuit ga dat Bart dit toch te lezen krijgt. En goed, ik heb hier wel een goed gevoel bij. Ondanks onze terugkerende onenigheden (want ruzies wil ik het niet noemen) voel ik me zo ontzettend zeker bij je. Altijd denk ik aan je, en aan dingen die zijn gebeurd en hopelijk gaan gebeuren. Ironisch dat ik op dit moment naar mijn ring kijk, ik wil overigens nog steeds een nieuwe. Sorry. Zonder je voel ik me miserable, en altijd is veel, maar ik wil wel vaak bij je zijn. Nou zal dit waarschijnlijk zijn omdat we elkaar niet altijd kunnen zien als we dat willen. Maar daar hebben we het ook al over gehad, en dat is misschien alleen maar goed voor ons. Desondanks zie ik de (onze?) toekomst wel rooskleurig in. Er is niemand met wie ik liever de toekomst ontdek, laat staan alleen. 

Dus bij deze, ik weet dat ik af en toe (oké, best vaak....) lastig doe, ik weet dat ik vaak niet mijn gevoelens duidelijk uit, en dat daardoor verkeerde opvattingen worden gedaan. Maar juist omdat ik zoveel om je geef, en graag denk dat alles vanzelf wel over gaat (dus ook vervelende gevoelens, als me iets dwars zit) uit ik me niet (volledig). En vaak is het dan al te laat, want dan ben je  boos/verdrietig/verontwaardigd/noem maar op. Maar ik meen het als ik zeg dat ik echt veel om je geef, meer dan woorden kunnen uitdrukken. Wat klinken we weer heerlijk cliché. Oja, serious-mode. 

Ennnn, om goed af te sluiten: Ik wil afvallen. Niet veel, gewoon een beetje. Typt ze terwijl er naast haar een voormalig VOLLE bak popcorn stond... Op het moment voel ik me gewoon niet lekker in m'n vel, en een kilootje of 3-4 (oké, dat is misschien toch veel? Ik weet het niet, haha) kan er wel van af. Een plat buikje in de zomer is wel zo lekker, en ook al denk ik zo graag dat de zomer er bijna is, dat is het niet - maar dat gunt mij weer tijd om mijn doel te verwerkelijken. N.B. Mijn dikke sporters -uche- kuiten zal ik uiteraard niet opgeven, hé Bart? 

Volgens mij heb ik ruim een uur over dit "korte" update-je gedaan, en zoals mijn blog titel luidt: "What a waste of precious time". GRAPJE. Nee oké, ik had deze tijd inderdaad beter kunnen besteden, maar ik ga nu braaf mijn laptop aan de kant leggen en netjes mijn wiskunde huiswerk afmaken. Promised. 

Lots of love.